„Już dawno stwierdzono, że niektóre tkanki mogą żyć znacznie dłużej niż sam organizm, jeżeli znajdują się one w sztucznych warunkach (na zewnątrz organizmu) w formie tzw. hodowli tkanek. Wynika z tego, że okres istnienia tkanek izolowanych jest o wiele dłuższy niż ków zewnętrznych. Fakt ten odróżnia je zasadniczo od chorób adaptacji, których rozwój uwarunkowany jest działaniem zewnętrznych lub przypadkowych czynników. Druga ważna różnica polega na tym, że choroby adaptacji obejmują mniejszą grupę zjawisk, związaną z funkcjonowaniem mechanizmów obrony, gdy tymczasem istota chorób kompensacji polega na rozregulowaniu najważniejszych układów homeostatycznych organizmu. Ale w obu wypadkach u podstawy ich pojawienia się leży ogólny, uniwersalny mechanizm podwyższenia progu hamowania podwzgórza — mechanizm regulujący prędkość starzenia się i wystąpienia śmierci w zależności od wpływów wewnętrznego i zewnętrznego środowiska. Opisane oddziaływanie określa również postać naturalnej śmierci w zakresie chorób kompensacji.
Rzeczywiście podstawową przyczyną śmierci współczesnego człowieka w średnim i starszym wieku są choroby kompensacji, tj. otłuszczenie, miażdżyca, rak, choroba nadciśnieniowa i cukrzyca otyłych oraz zmniejszenie odporności na infekcje. Istnienie ogólnego mechanizmu w rozwoju tych chorób wyjaśnia ich częste współistnienie u jednej osoby i większe ryzyko powstania miażdżycy, cukrzycy czy też raka np. przy występowaniu otłuszczenia. Wszystko to razem daje jeden ogólny zespół, niemniej objawy chorobowe pojawiają się z różną prędkością. Właśnie dlatego przy wszystkich przedstawionych tu chorobach stwierdza się niewystarczające hamowanie przez glukozę hormonu wzrostu, obniżenie wrażliwości na insulinę, nadmiar insuliny we krwi, zwiększenie poziomu kwasów tłuszczowych, obniżenie zużycia glukozy, tzn. sumę zaburzeń metabolicznych rozwijających się w kolejności charakterystycznej dla starzenia się. Charakterystyczne jest to, że wiele cech chorób kompensacji właściwych jest chorobie Cushinga, w której zwiększenie wytwarzania hormonów nadnerczy pojawia się w wyniku patologicznego, a nie związanego z wiekiem, podwyższenia progu hamowania podwzgórza. U takich chorych obserwuje się otłuszczenie — głównie twarzy i tułowia przy chudych kończynach — cukrzycę, nadciśnienie, obniżoną zawartość wapnia w kościach i ich kruchość, podwyższone ryzyko zachorowania na raka, szczególnie trzonu macicy. Choroba ta jest jak gdyby skoncentrowanym starzeniem się i rzeczywiście w starości wiele osób przyjmuje rysy cushingoidalne, zauważalne zarówno w procesach metabolicznych, jak i w wyglądzie zewnętrznym.“(6)